| Peters: Defensie in een internationaal perspectief |
26-10-2009 |
|
Op het moment dat ik deze column schrijf heeft de Amerikaanse president net de Nobelprijs voor de vrede ontvangen in een wereld die weliswaar is veranderd, maar niet per definitie veiliger is geworden.
Afghanistan is een puinhoop waar volgens de Amerikanen zeker 30.00 extra militairen naartoe moeten, Iran bouwt stiekem een verrijkingsfabriek voor uranium en voor de kust van Somalië is geen enkele rederij zeker van een veilige doortocht. Dit is slechts een greep uit de vele situaties die een bedreiging vormen voor de internationale veiligheid, Noord Korea, Irak, het Palestijnse conflict, Venezuela, Colombia, Zimbabwe zijn ook allemaal kanshebbers als het gaat om slepende of toekomstige conflicten.
Dit roept onvermijdelijk ook vragen op voor Nederland, we zijn een klein land dat een grote rol wil spelen in de wereld, lid van de NAVO, actieve deelnemer in vredesmissies en een uitgesproken verdediger van democratie en mensenrechten.
Maar het gebrek aan succes in Afghanistan en de Nederlandse soldaten die daarbij gesneuveld zijn, roepen bij veel Nederlanders terecht vragen op. Moeten we wel vechten aan de andere kant van de wereld voor mensen die daar niet om hebben gevraagd? Kun je opkomen voor mensenrechten terwijl je een oorlog voert waar onschuldige mensen het slachtoffer van worden?
Zelf vraag ik me vooral af of democratie wel kan worden verspreid door de loop van een geweer? Is het gebruik van geweld om een systeem op te leggen niet een van de meest ondemocratische manieren om een democratisch systeem te implementeren?
Al deze vragen lijken abstract en ver van ons bed, maar zijn dat eigenlijk niet. De dreiging van extremistische groeperingen zal niet minder worden als Afghanistan en andere brandhaarden verder in chaos worden gestort, tegelijkertijd zal deze ook niet minder worden als die groeperingen ons zien als agressor die vanuit een in hun ogen geperverteerd wereldbeeld idealen probeert op te dringen.
Waar liggen dan de oplossingen die de veiligheid van ons eigen land waarborgen en tegelijkertijd bijdragen aan een veiligere en democratische wereld?
Het antwoord op die vraag weet bijna niemand, misschien s er ook wel geen eenduidig antwoord op de die vraag, conflicten bestaan sinds het begin van de mensheid en zullen mogelijk ook altijd blijven bestaan. Dat neemt niet weg dat we ons moeten afvragen welke rol wij willen spelen in het beschermen van mensenrechten, het voorkomen van misdaden tegen de menselijkheid en het verspreiden van democratie.
Michiel Peters
Michiel Peters is debatleider en columnist voor Café Politiek
Column geschreven ter inleiding van het Café Politiek over defensie d.d. 091109 te Breda
|
| 
|
